Bear's Love 1 >>>
วันนี้เป็นวันรับน้องภาค ... เจออาตี๋หลายคน ^^ แต่ละคนนะโคดน่าร๊ากเลย แต่ก็ยังจำหน้าใครไม่ค่อยได้ จำชื่อยิ่งไม่ได้เข้าไปใหญ่ ก็ได้แค่แอบมองอะนะ วันนั้นจำได้แค่ว่ามีหนุ่มตี๋เย๊อะ~ แค่นั้นก็พอจายละ อิอิ
จนมาถึงวันเรียนปรับพื้นฐาน โห.. วันนี้คนเยอะมาก อาไรกันนักหนาเนี่ยชีวิต มาถึงก็สอนๆๆ คอม แถมยังให้ตามล่ารายชื่อเพื่อน + เบอร์โทร + อีเมว เวลาก็มีกะติ๊ดเดียวเนี่ยนะ แย่จิงๆ TT ^ TT
แต่ก็ส่งสมุดไปเรื่อยๆ เซ็นกันไปแบบไม่รู้ว่าใครเปนคัย จนช่วงเบรคอ้ะ...นั่งเซ็งอยู่กะพวกแอนทราย หันไปหลังห้องซ้ายมือมุมสุด ผู้ชายอาไรวะโคดตี๋เลย นั่งเก๊กอยู่คนเดียว เออ..แต่ก็น่ารักดีน๊า ^^ ทำไงดีๆๆๆ
ในที่สุดก็คิดแผนการชั่วร้ายออกมาได้ หึหึ ก็พวกพี่ให้เราหารายชื่อเพื่อนๆ นี่นา... แล้วเราก็เปนเพื่อนใหม่ ฉะนั้นมันคงไม่เลวร้ายเกินไป ถ้าเราจะเดินไปหาเค๊า ยิ้มให้นิดๆ แล้วบอกว่า "เขียนชื่อให้เราหน่อย"
เดินไปแบบกล้าๆ กัวๆ .. แต่ก็อยากรู้ชื่ออะ (ไม่ได้หวังอาไร แค่อยากรู้จิงๆ ว่าชื่ออาไร ) เราก็ยื่นสมุดให้ ผู้ชายคนนั้นจากที่เค๊านั่งนิ่งๆ อยู่ พอเราส่งสมุดให้เค๊า เค๊าก็ท่าทางกะตือรือร้นที่จาเขียนให้มากเลยอะ เราจำได้ว่า.. เรานั่งอยู่ข้างหน้าเขา แกล้งนั่งหันหลังแบบไม่สนใจ รอให้เขาเขียนเส็ด และแล้วก็มีปาฏิหาริย์เกิดขึ้น !!!
"ฝ้าย" .. พระเจ้า !! ผู้ชายคนนั้นเรียกชื่อเราด้วยอะ หูฝาดป่าววะ .. เอ๊ย ไม่นะได้ยินจิงๆ แต่รู้ชื่อเราได้ไงเนี่ย ดีใจๆๆๆ แอบดีใจเวอร์อะ เราก็พยามทำหน้านิ่งๆ แล้วหันไปหยิบสมุด จากนั้นก็ยิ้มให้นิดๆ แต่ก็ไม่กล้ามองหน้าอ้ะ >_<
แอบเปิดชื่อเค๊าดู เค๊าชื่อสรุจแหละ ชื่อเล่นชื่อกอล์ฟ ^^ เรารีบเดินกลับมาด้วยความดีใจ เพียงแค่เค๊ารู้ชื่อเรา เอาวะแค่นี้ก็ดีละ ^^' เอาสมุดให้เพื่อนๆ ส่งกันไปเซ็นต่อไป จนพี่เค๊าหมดเบรคมาสอนเรื่อง Flow Chart ต่อ .. แต่เราก็ยังไม่สนใจอะนะ เดินรอบห้องให้เพื่อนเซ็นต่อ หันไปข้างหลัง .. ไม่ห่างไกลจากที่นั่งเราเท่าไร เจออาตี๋คนนึงนั่งก้มหน้าอยู่ เขียนอาไรของมันอยู่บนโต๊ะไม่รู้ เรายังไม่ทันเห็นหน้าหรอกแต่รุ้สึกว่าอยากเข้าไปคุยด้วย (อีกแล้ว)
เราก็เอาสมุดเราไปให้เค๊าเซ็น อายนะ..แต่ก็แกล้งกวนประสาททำเปนไม่อาย เราบอกเค๊าว่าให้เซ็นชื่อให้หน่อย เค๊าก็รีบหยิบไปเขียนให้ เราก็แซวว่า แหม..รีบหยิบไป อยากแจกเบอร์ให้เราอะดี๊ เค๊าก็ยิ้มอะ น่ารักๆๆ พอเราหยิบสมุดมาดู .. เห้ยย สรุจ !! คนเดวกะอาตี๋หลังห้องมะกี๊นี่หว่า...
กำๆๆๆ จำไม่ได้ซะงั้นอะเรา เราก็ตกใจอะ เลยถามว่าเปนคนเดวกันกะที่นั่งหลังห้องมะกี๊ป่าว เค๊าก็ยิ้มแล้วพยักหน้า เรางี้หน้าแตกเลยอะ เลยถามเค๊าว่าเซ็นให้เราอีกทำไมเล่า เค๊าก็บอกว่า..จาไปรู้หรอก็เห็นยื่นให้ - -'
อายๆๆ รีบส่งสมุดให้คนอื่นเซ็นแล้วกลับมานั่งที่ พอตอนจะจดกลับไม่มีสมุด เลยหันไปให้เพื่อนส่งสมุดกลับมา อาตี๋นั่นถามเราว่า.. เราเขียน Flow Chart ให้มะ โคดอายอะ...เราก็เลยตอบไปว่า ไม่ต้อง .. แต่เห็นเค๊ายิ้มแล้วก็น่ารักดีนะ แอบกระซิบกะแอน + ทรายแหละ ว่าเจออาตี๋น่ารัก อิอิ
และแล้วการเรียนในวันนั้นก็ผ่านพ้นไป พอออกจากห้องเราก็เพ้อถึงอาตี๋ คนอาร๊าย...น่ารักจิงๆ >_< จนมาถึงหน้าโรงอาหารอะ พูดอย่างดังเลยว่ารู้ชื่อเค๊าแล้ว เค๊าชื่อกอล์ฟ โดยที่ไม่ทันได้มองเล๊ยยย ว่าเค๊าเดินอยู่ข้างหลัง โอ๊ย...อายๆๆๆ
แต่กลับมาบ้านก็เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น นั่งเล่นเนตคุยกะพี่ก้องเหมือนทุกวัน อาตี๋ก็อาตี๋เห๊อะ~ ก็ได้แค่มองแหละว้า.. ทำไงได้ ก็ตอนนี้เราคบกะพี่ก้องอยู่ทั้งคนนี่นา.....
To Be Continue...
Bear's Love 2 >>>
แม้เราจาคุยก่าพี่ก้องในเอ็มอยู่ แต่สมุดเล่มนั้นก็วางอยู่ตรงหน้าเรา .. ถ้าแอดอาตี๋คนนั้น มันจะน่าเกียดมั้ยนะ แอดเค๊าไป..แล้วจาคุยไรดีล่ะเรา แต่ก็เอาวะ ก็แค่เพื่อนใหม่คนนึงนี่นา คงไม่มีไรหรอก ^^'
วินาทีแรกที่พิมพ์เมวอาตี๋ ทำไมมันตื่นเต้นขนาดนี้น๊อ~ จำได้ว่าวันแรกไม่ค่อยคุยอะไรกันเท่าไร แต่พอวันต่อๆ มาเราก็คุยอาไรกันมากขึ้น ฮึ้ยย.. อาตี๋น่ารักจังเลย แต่ก็ไม่ได้สิๆๆ ต้องรักพี่ก้องคนเดวเท่านั้น นั่นแปลว่าไม่ว่าอาตี๋จาดีขนาดไหน ก็ต้องปล่อยมานไป.....
3 วันถัดมา ก็มีเรื่องให้เราน่าดีใจสุดๆ อาตี๋ชวนเราไปดูหนังด้วยแหละ ^^ แต่... รู้สึกไม่ค่อยดียังไงไม่รู้ ใจนึงก็รู้สึกดีนะ แต่อีกใจนึงมันก็แปลกๆ อาตี๋... ก็ยังเปนคนแปลกหน้า แล้วระยะเวลาเพียงแค่ไม่กี่วัน ทำไมชวนเราไปดูหนังง่ายงี้อะ TT ^ TT อาตี๋ไม่น่าใจง่ายแบบนี้เลย แสดงว่าเค๊าต้องชวนผู้หญิงไปหลายคนแน่ๆ เห้อ เศร้าจิงเลย
วันนั้นเลยต้องปฏิเสธอาตี๋ไปแบบข้างๆ คูๆ ดึงไอเบียร์มาเปนก้างซะงั้น บอกอาตี๋ไว้ว่า ถ้าเบียร์ไปฝ้ายก็ไป (( แอบรู้มาว่า.. อาตี๋รีบไปชวนเบียร์ แล้วขอให้เบียร์ไปดูหนังด้วยแหละ อิอิ )) เราก็บอกเบียร์ว่าห้ามไป ปฏิเสธไปเลย ... ก็ไม่อยากไปนี่นา
To Be Continue...
Bear's Love 3 >>>
ในที่สุดวันที่เรารอคอยก็มาถึง เย เย๊~~ วิดยาสัมพันๆๆๆ มันต้องเปนวันที่สนุกแน่ๆ เลย ก็มีเพื่อนๆ คณะวิดยามารวมกันตั้งเยอะนี่นา แต่... ไม่รู้จะได้เจออาตี๋มั้ยน๊อ~
วิดยาสัมพันแต่ละวันก็ผ่านไปแบบหนุกหนาน พี่ๆ เค๊าแจกสมุดกระจกให้ด้วยแหละ ปามานว่าสมุดของเรา ให้เพื่อนๆ คอมเม้นเกี่ยวกะตัวเราอะ ทุกๆ วันก็จาไปเปิดดู เห้อ.. อาตี๋จะมาเขียนสมุดให้เรามั้ยนะ เราก็พยายามหาสมุดอาตี๋ พอเจอก็รีบไปเซ็นให้ แค่นี้ก็สุขจายแระ ^^
มีวันนึงอะพี่ๆ เค๊าจัดแถวใหม่ พระเจ้า... ได้นั่งข้างๆ อาตี๋ด้วย แต่ก็ไม่กล้าคุยอีกแล้ว เค๊าจารู้มั้ยเนี่ยว่าเราอยากคุยด้วย TT ^ TT แต่เค๊าคงไม่คิดอะไรมั้ง ท่าทางไม่เหนสนใจ หรือชวนเราคุยซักกะติ๊ด ทำไมมันช่างแตกต่างจากในเอ็มอย่างนี้หนอ อยากกลับบ้านไปคุยเอ็มกันเร็วๆ จังเรย
เช้าของวันที่ 25 พ.ค. เราไปแต่เช้าเปิดสมุดกระจกดูอย่างมีความหวัง กรี๊ดดด.. อาตี๋ของช๊านๆๆ เซ็นสมุดให้แล้ว อาตี๋เค๊าเขียนว่า "ก๊อตซิล่าตัวนี้ไม่น่ากัว แต่มันน่ารัก" ง่า.. สั้นๆ แต่ได้ใจความ แค่นั้นก็ทำให้เรายิ้มได้ทั้งวันแล้ว
ช่วงนั้นก็เริ่มรู้สึกแปลกๆ ทำไมโลกนี้มันช่างสดใส มองอาไรก็เป็นอาตี๋น๊า~ แต่ว่า... อาตี๋ต้องมีแฟนแล้วแน่เลยหละ คัยเปนแฟนอาตี๋ได้นี่น่าอิจฉาจิงๆ เค๊าคงต้องน่ารักมากมายแน่ๆ เลย TT ^ TT
มีวันนึงตอนจะกลับบ้าน เราก็กระซิบถามยัยกอฟว่า คนนั้นน่ารักมะ พร้อมกับชี้ไปที่อาตี๋ ยัยกอฟถึงกะร้อง อ๋อออ... แล้วก็รีบลากอาตี๋มาคุย
"นายๆ ฝ้ายอยากกลับบ้านด้วยอ้ะ" ยัยกอฟรีบจัดการเหมือนรู้งาน "......" เราได้แต่อึ้งแดกสิ .. ยังไม่ทันพูดไรเลย "เฮ้ย ได้ไง เจ้าตัวเค๊ายังไม่พูดอาไรเลย" อาตี๋พูดแบบยิ้มๆ น่ารักมากมาย "เออ บ้าป่าว ยังไม่ได้บอกเลยว่าอยากกลับด้วย" ทำเปนปากดีพูดไปงั้นแหละเรา
วันนั้นก็พลาดไป ฮือๆๆ เจ็บใจตัวเองๆ ทำไมไม่หาคำพูดที่มันสร้างสรรค์กว่านั้นนะ ป่านนี้อาตี๋จาคิดว่ายังไง ไม่น่าเล๊ยยย TT ^ TT
งานวิดยาสัมพันก็ยังมีต่อไปอีกหลายวัน จนกระทั่งวันที่ 27 พ.ค. เนี๊ยะ เปนวันที่เราแสนจามีความสุขมากมาย เพราะอะไรน่ะหรอ ??? ก็ได้กลับบ้านกะอาตี๋นี่นา... แต่ไม่ได้กลับกัน 2 คนหรอกนะ มีทรายไปด้วย
กอฟกะทราย...กลับบ้านทางเดียวกันด้วยแหละ เวลาไปไหนมาไหนเราก็อยู่กับทรายตลอด บางทีกอฟอาจจาชอบทรายก็ได้มั้ง เลยมาคุยกับเราบ่อยๆ เวลาเล่นเอมก็คอยหลอกถามอยู่หลายรอบว่า กอฟชอบคัย เจ้าหมอนี่ก็ไม่ยอมบอกซ๊ากที อยากรู้จิงๆ เลยวุ้ย -*-
แต่วันนั้นอะนะ ก็ให้ทรายหลอกถามกอฟแหละว่า กอฟชอบคัย ... ผลมันน่าจะออกมาให้เหนซักอย่างไม่บวกก็ลบ แล้ววันนั้นก็ทำเราแทบอึ้งไปเรย ไม่แน่ใจหรอกนะว่าทรายถามอะไร แต่คำตอบของกอฟเราจำได้อย่างแม่นยำ ทุกคำพูดที่ทรายเล่าให้ฟังเลย
ทรายบอกว่า กอฟก็ชอบเรานะ แต่ก็ดูๆ อยู่.. ยังไม่รู้เลยว่านิสัยจะเปนไง แล้วที่สำคันๆ ห้ามบอกกอฟนะว่าทรายบอก เพราะสันยากับกอฟเอาไว้แล้วว่าจะไม่บอกฝ้ายอย่างเด็ดขาด ....
กอฟชอบเรา ... จิงๆ หรอเนี่ย ??? ดีใจว่ะ เอ๊ย ไม่ได้ดิ เรามีพี่ก้องแล้ว ไม่เอาๆๆ แต่เราก็ชอบกอฟนะ แต่..ยังไงก็ไม่ได้ จะเชื่อคนแบบนั้นได้ไง หน้าตาก็เจ้าเล่ เบื้องหลังจะเปนคนยังไงไม่รู้ แล้วเราจะทิ้งพี่ก้องไปหรอ พี่ก้องอะ...ดีจาตาย อาตี๋สู้ไม่ได้หร๊อกกก !!!
To Be Continue...
Bear's Love 4 >>>
ตัดสินใจอย่างแน่วแน่แล้วหละ ต้องตัดอาตี๋ออกไปจากชีวิต ... จนกระทั่งวันนึงดูมือถือพี่ก้อง แล้วรู้สึกสะเทือนใจอย่างแรง ทั้งเมสเสจจากสาวๆ ทั้งรูปแฟนเก่า โอ๊วว~ อาไรกันนี่ ม่ายจิ๊งง ม่ายจิงง >_<
ตอนนั้นเสียความรู้สึกมากเลยอะ คนที่เราไว้ใจ คิดว่าไม่น่าจะมีอะไรให้เราต้องระแวง แต่กลับเปนแบบนี้ไปได้ ต้องขอบคุนความฝันของเราจิงๆ ที่ฝันว่าดูมือถือเค๊าแล้วเจอแบบนี้ ความจิงเราเลยลองเปิดดู
ด้วยความเซ็งมากอะ ทำเอาวันรุ่งขึ้นเราหมดอารมไปเรียนพิเศษเลย ตอนเช้าคุยกะกอฟเรื่องหนังว่า จะดูเรื่องอะไรกันดี .. ตอนนั้นไม่ได้ตั้งใจจะไปกับกอฟหรอก แต่เหมือนมันเซ็งๆ เลยอยากหาอะไรทำก็แค่นั้น
ทันทีที่นัดหมายกะกอฟเรียบร้อย พี่ก้องก็โทรมาง้อ แล้วช๊านก็ใจอ่อนหายงอนแต่โดยดี ในเมื่ออารมดีก็ไม่อยากไปกะกอฟแล้ว แต่ทำไงได้ล่ะ นัดกันแล้วนี่นา ในที่สุดก็ต้องไป
ครั้งแรกที่เราไปด้วยกัน ก็คิดว่ามันคงต้องน่าเบื่อ แต่กลับตรงกันข้าม วันนั้นเรานั่งเล่นเกมกัน กอฟสอนเราเล่นวินนิ่ง กอฟเล่นเกมเก่งมากเลย บางทีก็เผลอมองจนเพลิน - -' อยู่กับกอฟ...ก็รู้สึกดีไปอีกแบบเน๊อะ
วันนั้นดูหนังเรื่อง Sin City กัน เห้อ... อยากจาบ้าตาย ตอนกลับบ้านฝนก็ดันตกหนักอีก ตอนลงจากรถเมล์แล้วรอแท็กซี่อะ ฝนตกหนักมากมายแต่กอฟก็ยังยืนตากฝนรอเปนเพื่อน ซึ้งมากมาย~
To Be Continue...
Bear's Love 5 >>>
วันหนึ่งภาคของเรามีกิจกรรมรับน้องของภาค CS + CSs มีการประกวดดาวเดือนด้วยแหละ หูวว~ ตื่นเต้นจังเรยๆ ก่อนหน้านี้ก็พอรู้มาจากรุ่นพี่อ่านะ ว่าจะมีการประกวด แล้วขั้นตอนจะเปนยังไง แต่ไอที่ตื่นเต้นน่ะ เพราะว่าพี่เค๊าจะให้เราขึ้นไปประกวดดาวเดือนคู่กะอาตี๋น่ะสิ !!
ครั้งแรกที่รู้ว่ามีการวางแผนแบบนี้ ก็แอบดีใจเล็กๆ อะนะ ^^ แต่ว่าไม่รุอาตี๋เค๊าจาคิดไง บางที...อาจไม่อยากประกวดคู่กับเราก็ได้ จิงมั้ย ?
แต่มันก็ไม่ได้เลวร้ายเสมอไปหรอกนะ เพราะอาตี๋บอกกับเราว่า ถ้าจาให้ขึ้นประกวดน่ะ ก็ต้องขึ้นประกวดคู่กับเราเท่านั้น ไม่งั้นก็ไม่เอา >_< แอบดีใจลึกๆ อีกแล้วนะเนี่ย อิอิ
จนกระทั่งวันประกวดมาถึงจิงๆ โอ้แม่เจ้า... อาไรมันจะอายขนาดนี้ มันไม่ใช่การประกวดที่เลิศหรูอย่างที่คิดไว้เลยสักนิด เพราะคนที่ประกวดต้องถูกแปลงโฉมให้อุบาทว์ที่สุด แล้วก็ยังต้องไปทำอะไรทุเรศๆ บนเวทีอีกด้วย
อาตี๋ของช๊าน... วินาทีนั้นความหล่อไม่หลงเหลือแล้ว ถูกรัดผม + จับแต่งตัว + แต่งหน้าจนจำแทบไม่ได้ พอส่องกระจกมองตัวเองก็พอๆ กัน แต่เอาวะ.. ไหนๆ ก็ประกวดแล้ว สิ่งที่ทำได้คือต้องลงไปอย่างผู้ชนะ "เท่านั้น"
การประกวดรอบแรก พวกพี่ๆ เค๊าให้คู่ที่ขึ้นประกวดแนะนำตัวก่อน จากนั้นก็มีการแสดงกันระหว่างคู่ คนอื่นทำไรมั่งก็จำไม่ได้หรอกนะ แต่ที่มันติดตาจนหลอนมาถึงทุกวันนี้ ด่านแรก..ช๊านกะอาตี๋เต้นปั่นกล้วยกันอะ
ไอปั่นกล้วยเนี่ยก็น่าจารู้กันดีว่ามันทุเรศขนาดไหน ปามานว่าคัยรู้เข้านี่มีหวังอายไปถึงบรรพบุรุษอะ แต่ทำไงได้ฟะ The Show Must Go On จิงม๊าย... มายืนตรงนี้แล้ว อะไรก็ช่างแม่งเห๊อะ เด๋วเค๊าก็ลืมๆ กันไปเอง - -
เหนคู่อื่นเค๊าซ้อมกันหลังเวทีอย่างดี แต่ช๊านกะอาตี๋สิ ไม่มีซ้อมอาไรเล๊ย (( เพราะว่าอายน่ะ )) ก็เลยอาศัยความสามารถในการแสดงสด ลำพังตัวช๊านเองก็ไม่รุเรื่องอาไรเท่าไรหรอก ตอนแสดงอาตี๋ก็บอกบทให้หมดเลยว่าต้องทำอะไรยังไงบ้าง แต่ละอย่างที่ให้ช๊านทำละโคดอายเลย อายจนรุ้สึกว่าร้อนไปหมดทั้งหน้า + ไม่กล้าสบสายตาผู้คน TT ^ TT
อาตี๋แอบลามกด้วยอะ สั่งให้เราลงไปนอนเลื้อยบนพื้นจนเรียกเสียงกรี๊ดและเปนที่ฮือฮาทั้งห้องประชุม โหย~ ไม่มีใครกล้า + หน้าด้านได้เท่าคู่นี้แล้วหละ..
การตัดสินในรอบแรก วัดคะแนนกันที่ดอกกุหลาบที่เพื่อนๆ ซื้อมาให้ ใครมีดอกกุหลาบมากสุด จะมีคะแนนสะสมในรอบต่อไปตามจำนวนดอกกุหลาบที่ได้ ก็เปนไปตามคาดหมาย ไอพวกทำอะไรบ้าๆ (( แบบคู่ช๊านเนี่ย )) มันมักจะเปนที่ถูกใจคนดูเสมอ ทำให้รอบแรกชนะขาดลอยเลยแหละ ^^'
การแข่งขันรอบสองก็ดำเนินต่อไปในอีกไม่นาน ... โหย ยังไม่ทันหายตื่นเต้นเรยวุ้ย - - คราวนี้ก็ออกแนวเดิมอะ ให้แสดงความสามารถอีก แต่คราวนี้จนปัญญาจริงๆ ไม่รุ้จาทำอายัยแล้ว~ คนอื่นเค๊าก็มีเทรนเนอร์กัน แต่ช๊านกะอาตี๋สิสุดจะเคว้งคว้าง จนแอบคิดว่าต้องแพ้แน่เลย
แต่พระเจ้ามักเข้าข้างคนน่าร๊ากเสมอ ^^ พี่ที่เปนพิธีกรทั้ง 2 คนในวันนั้นเค๊ามาช่วยชีวิตเอาไว้อะ มานเปนการแสดงสดที่จะจดจำไปชั่วชีวิตเลย ก็พี่แกอะเล่นให้ขึ้นไปจีบกันบนเวที แล้วก็ร้องเพลงแบบ.....ยั่วผู้ชายสุดๆ พร้อมกะแสดงท่าทางประกอบ หนักกว่าไอปั่นกล้วยนรกนั่นอีกนะเนี่ยย !!
ยังไงก็เอาวะมาถึงรอบสุดท้าย จะได้กลับบ้านละ ยังไงก็เอาเห๊อะ ... ขึ้นไปก็เขิน + เก้ๆ กังๆ ไม่รุ้จาทำไง ตอนที่พูดจีบกันก็ไม่รุ้จาพูดอะไรยังไงดี แล้วก็ต้องร้องเพลงและทำท่ายั่วทุเรศๆ อะ ... โอ๊ยย อายมากมาย ถ้าไม่ใช่อาตี๋ก็คงไม่อายขนาดนี้หรอก >_<
การแข่งขันของดาวเดือนทุกคู่ผ่านไป จนถึงเวลาให้คะแนนโหวตด้วยดอกกุหลาบ คราวนี้คะแนนสูสีกันมากเลยอะ จนรุ้สึกว่ามันเริ่มมีแววว่าจาแพ้ เพราะคู่อื่นๆ เค๊าก็มีรุ่นพี่ทุ่มทุนซื้อให้บ้าง ใช้เงินตัวเองซื้อบ้าง ... อาตี๋ไม่ยอมๆๆ รีบควักกาเป๋าไปเหมากุหลาบมาตั้งเยอะ ทำให้ในที่สุด .. เราสองคนก็ได้เปนดาว + เดือนของภาค CS เย เย๊~~
วันนั้นได้กลับบ้านกะอาตี๋ด้วยแหละ ^^ เราต้องไปรอพ่อตรงที่จอดรถเมเจอร์นนท์ ส่วนพ่อกอฟก็จะขับรถมารับตรงนั้นพอดี บรรยากาศในวันนั้นค่อนข้างโรแมนติก มีฝนตกลงมาประปรายเล็กน้อย ตอนที่พ่อกอฟขับรถผ่านมาพอดี ก็เปนช่วงที่อาตี๋กำลังกางร่มแล้วลงสะพานลอย
อาตี๋บอกว่า เด๋วไปหวัดดีพ่อกะแม่กอฟนะ ไอ้หวัดดีอะไม่เท่าไร แต่ว่าตอนที่ให้ไปหวัดดีน่ะ อาตี๋กางร่มให้ช๊าน + จับไหล่ช๊านอยู่น่ะสิ ฮึ้ยย... พ่อแม่เทอจาคิดยังไงละนั่น
กลับมาบ้านเราก็คุยกันในเอมเรื่องนี้ กอฟบอกว่าพ่อก็ไม่ได้ว่าอะไร ยังถามเลยว่าเราจะกลับบ้านยังไง น่าจะชวนไปทานข้าวด้วยกัน เปนผู้หญิงให้เค๊ายืนรอคนเดียวได้ยังไง ... เห้อ~~ โล่งใจไปนีส
ทุกสิ่งในวันนี้มันก็เหมือนจะธรรมดา แต่แปลกตรงที่ว่ามันกลับทำให้เรายิ้มหวานได้ทุกทีที่นึกถึง ถ้าให้วินาทีนั้นคิดว่าต่อไปจะเปนไง ก็คงไม่รู้หรอกว่าเรื่องดี + เรื่องร้ายอะไรที่จารอเราอยู่ข้างหน้า นอกจากเวลาเท่านั้นที่จะเปนตัวกำหนดทุกอย่างให้มันเปนไป
To Be Continue...
Bear's Love 6 >>>
เห้อ~ เมื่อไรจะเปิดเทอมซะทีน๊า... อยากเจอหน้าอาตี๋เร็วๆ จังเลย >_< แต่ละวันก็ได้แค่คุยในเอ็ม อืมม.. แต่ก็มีความสุขดีนะ และมันคงจะมีความสุขกว่านี้ ถ้ารวมพี่ก้องกับกอฟเป็นคนเดียวกันได้
มีคืนนึงเป็นคืนที่น่าจดจำและทำให้เราสับสนที่สุด คืนนั้นเราได้คุยกะกอฟเหมือนปกติก็จิง แต่ว่ามันมีบางอย่างที่แปลกไปน่ะสิ
F : กอฟ
G : หืม
F : เทอแอบคิดอะไรกะเราอยู่รึป่าวอะ
G : แบบไหนอะ
F : แล้วเทอคิดแบบไหนมั่งอะ
G : อ่า - -" แล้วคิดอะไรอยู่ดีๆมาถาม
F : สงสัย ไม่คิดก็บอกไม่คิดดิ .. แหล่งข่าวเราอาจผิด
พลาด
G : อ่าคิดว่าไม่ผิด ข่าวมาว่าไงละ ท่าใช่ก็จะบอกว่าใช่
ท่าม่ายใช่ก็จะบอกม่ายช่าย เด๋วจะตอบตรงๆ
F : ก็
G : ก็ ?
F : ปามานว่า ก๋วยเตี๋ยวอาหย่อย
G : กลบเกลื่อนแท้ๆ - -"
F : 555555+
G : สายข่าวอารายมาจากไหนอีกอะ
F : ทราย
G : สายข่าวก๋วยเตี๋ยว - -" อืม จากทรายเหรอบอกมะ
ไรอะ
F : อืมมม ช่างเหอะๆ อาจจาเข้าใจคลาดเคลื่อน เราได้
ข่าวมาว่า
G : ว่า?
F : มีคนเค๊าบอกเรามา
G : ว่าอะไรละ ถามมาตรงๆเลยก็ได้ มะยอมถามซักที
F : เค๊าบอกเรามาอะ ว่าเทอชอบเราหรอ
G : อืมรู้แล้วเหรอเนี่ย คนที่กอฟชอบก็คือฝ้ายถูกแล้ว
ทรายบอกมาเหรอ
F : อันนี้อะไม่ใช่ทราย เอาเปงว่ามีคนบอกมา
G : ที่กอฟบอกว่าไม่ใช่เพื่อนกุล่มฝ้าย เพราะ มันคือตัว
ฝ้ายเองนี่แหละ
F : หรอ........
G : อืม... ลองคบกันจริงจังๆมั้ย
F : หมายถึงอะไร
G : คบกัน ไง จะยื่นเงื่อนไขเยอะๆก็ได้นะ
F : แล้วกอฟมาชอบเราได้ไงอะ กอฟก็รู้เรื่องพี่ก้องนี่นา
G : อืมรู้อยู่ตลอดอะ
F : แล้ว......... จาทำไงอะ
G : อ่า แล้วแต่ฝ้านะ คบกานโดนมีเงื่อนไข 4 ข้อก็ได้
1. บอกเค๊าว่ามีแฟนแล้วนะ 2. ต้องโกหกพี่ก้อง
3. ต้องทำทุกอย่างให้เหมือนเดิม 4. ต้องยุติธรรม
F : ฝ้ายคิดว่า กอฟตัดสินใจอะไรผิดรึป่าวมาชอบฝ้ายอะ
ฝ้ายไม่มีอายัยดีเลยน๊า แล้วที่สำคัญๆๆๆๆ สาวๆ รอบ
ตัวกอฟ อาจมีน่ารักกว่าฝ้ายเยอะแยะ
G : สาวๆ รอบตัวกอฟ กอฟเคยบอกไปแล้วนิว่ากอฟ
ชอบใครได้ทีละคนเท่านั้น ฝ้ายไม่มีอายัยดีเลยน๊า
กอฟก็ไม่เคยเห็นฝ้ายมีอะไรไม่ดีเลย
F : แล้ว...กอฟหวังอายัยในตัวเราอะ
G : บอกตามตรงว่าไม่เลย กอฟชอบที่เป้นอยู่ตอนนี้ แค่
อยากอยู่ด้วยกัน แล้วก็คอยดูแลฝ้ายให้มากๆก็เท่านั้น
F : แล้วมันจะไม่เสียเวลาหรอกอฟ ถ้ามันไม่ใช่อย่างที่
กอฟคิดไว้
G : อันนั้นกอฟต้องทำใจอยู่แล้วละ ก็ฝ้ายมีพี่ก้องอยู่
กอฟไม่ได้คิดว่าจะสมหวังอะไรแต่แรกแล้ว แต่กอฟ
ดีใจนะเวลาที่ได้อยู่กับฝ้ายอะ เวลาที่เสียไปมันก็ไม่ได้
เสียไปฟรีๆซะหน่อย
F : อืมมม... ทุกวันนี้ที่เปงอยู่ ฝ้ายก็รู้สึกดีนะกอฟ แต่ถ้า
จะให้ฝ้ายหาคำตอบมาให้เลย .. ฝ้ายคงทำไม่ได้อะ
G : อืม กอฟเข้าใจ แล้วฝ้ายไม่สงสัยมั้งเลยเหรอ ว่าคนที่
กอฟชอบ คล้ายๆฝ้ายอะ
F : ยังไงอะ คล้ายๆ ฝ้าย ก็ฝ้ายนึกว่านิสัยคล้ายๆ
G : มีคนที่คบอยู่แต่ยังไม่เป้นแฟนกัน - -" แบบนี้จะมี
ซักกี่คนกาน
F : ก็ฝ้ายไม่ยู้ว่ากอฟคบกะคัยอยู่บ้าง
G : งึมๆ อย่าเครียดนะ
F : อือ ม่ายเครียดหรอก
G : มะต้องรีบหาคำตอบมาให้กอฟก็ได้นะ กอฟรอได้ หุหุ
อดทนๆ
F : กอฟใจดีแบบนี้ อีกไม่นานคงมีคนทำให้กอฟชอบได้
G : ม่ายหรอก... ท่ามะชอบกอฟก็บอกกานตรงๆก็ได้นะ
อย่าหนีหน้ากัน
F : ไม่หนิ แต่...คิดไงมาชอบฝ้ายอะกอฟ
G : ชอบใครคนนึงเราต้องคิดด้วยเหรอ... มันเป็นเรื่อง
ของใจอะ
F : โหหห เน่าซะ ปามานว่าฝ้ายไปทำไรให้กอฟหรอ
G : อืม กอฟชอบฝ้ายตั้งแต่วันที่เห็นวันแรกพบแล้ว
แล้วพอได้คุยกานจิงๆ กอฟก็ยิ่งชอบฝ้ายอะ
F : วันแรกพบ ??? วันแรกพบที่รับน้องภาคอะหรอ
G : อืม
F : โหยย แต่ทรายน่ารักจิงๆ นะกอฟ ยังเปลี่ยนใจทัน
นะๆๆ
G : ไม่เปลี่ยนอ่า ชอบยัดเยียดคนอื่นให้กอฟ กอฟก็มี
น้อยใจอะ อย่าพูดถึงคนอื่นเลยเหมือนบอกปัดกอฟ
T_T
F : งืมๆ ม่ายพูดก็ได้
G : ขอบคุณคับ ^_^
ฮึ้ยย~ โล่งใจจิงๆ ที่อาตี๋ชอบเรา ว่าแต่...ทำไงดีๆๆๆ ยังมีพี่ก้องอยู่ทั้งคนนี่นา จาคบ 2 คนหรอ ?? ไม่ได้ๆ ทำอย่างนั้นไม่ได้หรอก มันเลวร้ายจนเกินไป แต่กอฟก็ดีกับเรามากมาย ทั้งๆ ที่กอฟรู้เรื่องพี่ก้อง แต่กอฟก็เลือกที่จะให้มันเป็นงี้
แล้วเราจะรู้ได้ไงล่ะว่ากอฟเปนคนยังไง จาทิ้งพี่ก้องไป....แล้วเริ่มต้นใหม่กะกอฟหรอ ทั้งๆ ที่พี่ก้องก็แสนดีกะเราขนาดนั้น แล้วถ้ากอฟไม่ดีอย่างที่เราคิดไว้ล่ะ โง่เลยนะนั่น เชอะ...ไม่ได้ ช๊านต้องรักพี่ก้องคนเดียวเท่านั้น แม้ว่าจาชอบอาตี๋ก็ตาม TT ^ TT
To Be Continue...
Bear's Love 7 >>>
หูยย..มะคืนฝันร้ายมากมาย ดันฝันแปลกๆ ซะด้วย ฝันว่าไปเที่ยวกะพี่ก้อง แล้วเปิดโทสับเค๊าดู ปรากฏว่าเจอเบอร์ผู้หญิงคนอื่น เหมือนพี่ก้องนอกใจเราเลย แต่จะเปนไปได้ไงความฝันงี่เง่า ทำไมต้องฝันวันที่จะไปเที่ยวกับพี่ก้องด้วยนะเรา -*-
วันนี้ไปดูหนังกะพี่ก้องที่เซ็นปิ่นแหละ แต่วันนี้อยากกินพิซซ่าจังเลย ระหว่างนั่งรอพิซซ่าก็คุยกัน โชคดีจิงๆ ที่บังเอิญนึกถึงความฝันเมื่อคืนขึ้นมาได้ เราเลยขอดูมือถือพี่ก้อง แล้วก็เล่าความฝันให้เค๊าฟัง ระหว่างเปิดก็เจอเมสเสจจากสาวๆ เยอะแยะมากมาย แถมยังมีรูปแฟนเก่าเก็บไว้ด้วยอะ
เป็นอาไรที่สุดยอดมากก... รับไม่ได้จิงๆ แบบนี้ ต่อให้เมสเสจนั้นเปนจากคนที่เคยคบหรือกิ๊กเก่าก็เหอะ ตอนนี้คบกับเราอยู่นี่นา ทำไมถึงยังเก็บไว้อยู่ล่ะ วันนั้นเลยหมดอารมณ์ดูหนังเลย
อยู่ดีๆ ก็นึกถึงกอฟขึ้นมา ภาวนาให้ถึงกลางคืนเร็วๆ ในที่สุดกอฟก็ออนเอ็มจนได้ คืนนั้นเรานั่งคุยกะกอฟเรื่องพี่ก้องแหละ แปลกเนอะ... ทำไมกอฟดีมากมาย ทั้งที่วินาทีนี้กอฟมีสิทธิ์ที่จะใส่ร้ายพี่ก้อง แต่ไม่เลยกอฟกลับให้กำลังใจเรา และพูดให้เราเข้าใจพี่ก้อง
บางทีกอฟอาจไม่ได้เปนคนเลวร้ายก็ได้เนอะ ... เราอาจมองโลกแง่ร้ายจนเกินไป ไม่สิ .. ไว้ใจไม่ได้หรอก คบกันแล้วมันอาจไม่ใช่แบบนี้ก็ได้ เราไม่อยากเสี่ยงอะไรทั้งนั้น เรื่องพี่ก้องเราอาจคิดมากไปจิงๆ แหละ เห้อ คิดมากจิงๆ เรา ^^"
To Be Continue...
Bear's Love 8 >>>
แม้กอฟจาพูดให้เราสบายใจ แต่มันก็ไม่ได้ทำให้เรากลับไปวางใจพี่ก้องขึ้นมาเลยสักนิด ยังไงก็ไม่เข้าใจ แล้วก็รู้สึกไม่ชอบอยู่ดี ความรุ้สึกที่มีให้พี่ก้องมันเริ่มลดลง แต่กลับรุ้สึกดีกับกอฟมากขึ้น >_< เอาไงดีเนี่ยช๊านน
วันนี้ต้องไปเรียนพิเศษอีกแล้ว เห้อ.... น่าเบื่อจิงๆ เลย ตอนเช้าเล่นเอ็มซะหน่อยดีกว่าเผื่อเจอกอฟ ^^ แล้วก็เจอจิงๆ ด้วย วันนี้คุยกันเรื่องดูหนังแหละ คุยไปคุยมาก็เลยตกลงกันว่า วันนี้ไปดูหนังกันดีกว่า เย๊...
ระหว่างนั้นพี่ก้องก็โทรมาขอโทษ ถามเราว่าหายงอนรึยัง เค๊าก็ง้อเราจนเราหายงอนอะนะ แต่ทำไงดีหว่า...นัดกอฟไว้แล้ว เราก็เล่าเรื่องกอฟให้พี่ก้องฟังว่า วันนี้นัดกอฟไว้จะไปดูหนังกัน พี่ก้องแอนตี้กอฟมากมาย บอกว่าไม่ให้เราไปอะ (( แต่เราอยากไปนี่นา ฮือๆๆ ))
เดินไปอาบน้ำ .. แต่งตัว .. แต่ยังไม่ cancel กอฟ อื้มมม ถ้านัดแล้วไม่ไปจะน่าเกียดมั้ยนะ แต่ก็อยากรู้อะถ้าไปแล้วจะเปนยังไง บางทีเราอาจจะเหนความแตกต่างระหว่ากอฟกับพี่ก้องก็ได้
เรานัดเจอกันที่หน้าขายตั๋วหนัง กอฟใส่เสื้อยืดสีดำ + กางเกงยีน ไม่ทันเห็นหน้าก็จำได้อะว่าเปนกอฟ รุ้สึกแอบดีใจลึกๆ พอเหนกอฟ ไม่ผิดหวังจิงๆ ที่ตัดสินใจมา
ก่อนดูหนังก็ไปเล่นเกมกันอะ นั่งเล่นวินนิ่งกะกอฟ กอฟเปนคนสอนเราเล่นวินนิ่งแหละ มันก็สนุกดีนะเวลาเล่นเกมกับกอฟเนี่ย แต่เราแอบเพลินมากมายตอนกอฟเล่นดีเจอะ ดูไปดูมา...กอฟก็น่ารักดีเน๊อะ ^^
วันนั้นเราดูหนังเรื่อง Monster in law กะกอฟ ตอนดูหนัง.. กอฟแอบจับมือเราด้วยแหละ >_< รุ้สึกแปลกๆ อายอะ... ไม่กล้ามองหน้ากอฟ แต่...มือกอฟก็อุ่นดีนะ แหะๆ ^^'
ออกจากโรงหนังเราก็จับมือกันตลอด รุ้สึกแปลกๆ จัง แต่โชคร้ายจิงที่ฝนดันตกซะหนักเลยวันนั้น อากาศหนาวมากมาย แต่กอฟก็จับมือเราเอาไว้ตลอดทาง อบอุ่นที่ซู้ดด~ ระหว่างนั้นพี่ก้องก็โทรมา ถามว่าอยู่กับใคร ทำอะไรอยู่ เราก็ต้องโกหกไปอะทั้งๆ ที่กอฟนั่งอยู่กับเรา
ไม่กล้ามองหน้ากอฟเลย รุ้สึกผิดและลำบากใจมากๆ มันต้องไม่ใช่แบบนี้แน่ มันต้องไม่ใช่การโกหกหรือว่าปิดบังกันแบบนี้ วินาทีนั้นเราสงสารกอฟที่สุดเลย ถ้ากอฟชอบเราจิงๆ ก็ไม่รุ้ว่ากอฟจะรุ้สึกยังไงบ้าง TT ^ TT
วันนั้นเราภาวนาขอให้รถติดเยอะๆ ไปถึงบ้านช้าๆ กอฟจะรู้มั้ยน๊า~ ว่าวันนี้เรารุ้สึกดีมากมายแค่ไหน แต่ในที่สุดเวลาแห่งความสุขก็สิ้นสุด เมื่อกอฟจะลงจากรถ แต่ก่อนลงจากรถ กอฟก็แอบจุ๊บเราเบาๆ ด้วย ย้ำว่าเบาๆ .. จนเราแอบเก็บไปคิดว่า มะกี๊กอฟจุ๊บเรารึป่าวนะ
คืนนั้นเราเลยตัดสินใจถามกอฟ แต่กว่าจะถามได้เนี่ยก็ลำบากใจแทบตาย เผื่อเราคิดไปเองล่ะ ?? ต้องนั่งทบทวนเหตุการณ์ + ความรุ้สึกตั้งหลายครั้ง จนแน่ใจ 70% เลยถามกอฟอะ แล้วคำตอบของกอฟก็ทำให้เราอึ้งอีกรอบ เมื่อกอฟตอบว่า "ใช่" >_<
หึหึ ไม่อยากล้างแก้มเลยย อายๆๆๆ กอฟน่ารักมากมาย แต่... ไม่ได้อะต้องควบคุมอารม + อาการ เด๋วพี่ก้องรู้ แง๊ๆๆ
To Be Continue...
Bear's Love 9 >>>
เย๊~ ในที่สุดก็เปิดเทอมซ๊ากที รอคอยมานานน... เปิดเทอมสนุกกว่าที่คิดนะเนี่ย ไม่เงียบเหงาเหมือนปิดเทอม อิอิ และที่สำคัญได้เจออาตี๋ด้วยแหละ ^^
แต่ละวันกอฟก็จามาเรียนด้วย ช่างมีความสุขที่ซู้ดดด... จนเราเริ่มเขียนไดเกี่ยวกะกอฟวันแรก คือวันที่ 29 มิถุนาแหละ ช่วงนี้เราก่ากอฟก็เปนปาท่องโก๋ ตัวติดกานตลอดทุกที่ทุกเวลาเลย แต่มันก็มีความสุขดีนะ
ทุกวันกอฟจาไปส่งที่ท่าน้ำ พร้อมกับคำพูดเดิมๆ "กลับบ้านดีๆ นะ ถึงบ้านแล้วโทรมาบอกด้วยล่ะ" ....เหมือนพี่ก้องเลย แต่วินาทีนี้เราก่ากอฟมันไปไกลมากแล้วหละ ก็กอฟเล่นตัดสินใจจะพาเราไปหาพ่อแม่นี่นา !!!
ตายๆๆ มีการเกี่ยวก้อยสัญญากันด้วยว่า ถ้าเราไปบ้านกอฟแล้วพ่อแม่กอฟไม่แอนตี้เรา เราจะต้องเปนแฟนกับกอฟ + เลิกกะพี่ก้อง เห้ออ.... เอาจิงๆ หรอเนี่ย บอกตรงๆ ช๊านยังไม่มั่นใจเทอเลยสักนิด แต่ถ้าถึงขนาดพาไปบ้าน ... ถ้าลงทุนหลอกเราให้ตายใจขนาดนั้น จะโง่อีกสักครั้งก็ไม่เปนไรมั้ง -*-
To Be Continue...
Bear's Love 10 >>>
นับวัน...กอฟยิ่งเปนอาตี๋ที่น่ารักของเราขึ้นทุกที ดูอย่างวันนี้ซิ ไปเที่ยวกันกะเพื่อนๆ แต่เรากลับมาก่อน แล้วกอฟไปดูหนังกะพวกตั๋ง พอตอนเย็นกอฟกลับมาพร้อมกะมีเซอร์ไพรส์ให้เราด้วย
กอฟซื้อตุ๊กตาหมาให้เราแหละ แม้ว่ามันจาหน้าตาเจ้าเล่ไปซะหน่อย แต่มันก็สะท้อนถึงบุคลิกคนให้ได้เปนอย่างดี ทำให้ฝ้ายนึกถึงกอฟทุกครั้งที่เหนหน้ามัน เราตั้งชื่อให้มันว่า "กอฟฟี่" อื้มม... ช่างเปนชื่อที่น่ารักจิงๆ เลย ^^
ในที่สุดวันที่เรารอคอยด้วยความตื่นเต้นก็มาถึง .. จะวันไหนซะอีก ก็วันที่ต้องไปเจอพ่อแม่กอฟไง กอฟจะรุ้มั้ยนะว่าเราอะหนักใจแค่ไหน เลือกเสื้อผ้าลำบากมากเลย อิแอน + ทรายมันก็ยุว่าให้ตัดชุดราตรีไปเลย เวงกำจิงๆ อิพวกนี้ คนยิ่งกัวๆ อยู่ ไม่รุ้จิงๆ ว่าพ่อแม่กอฟจะเปนคนเข้มงวดขนาดไหน ถ้าเราทำไรไม่ดีขึ้นมา แล้วเค๊าไม่ชอบหน้าล่ะก็แย่เลย แง๊ๆๆ
เรานัดเจอกะกอฟที่เดอะมอลล์ ทานข้าวกลางวันที่ข้างเดอะมอลล์ แล้วก็เดินทางไปที่บ้านกอฟ ... ตื่นเต้นมากอะ แล้วก็กัวมากด้วย พอใกล้ถึงบ้านกอฟเราก็เปลี่ยนใจ อยากกลับบ้าน แต่ไม่ได้แล้วๆๆ กอฟลากเข้าบ้าน
พ่อกอฟออกมาเปิดประตูให้ เห็นแล้วอย่างฮาเลยอะ หน้ากอฟเหมือนพ่ออย่างกะใช้พิมพ์เดียวกันเลย ฮ่าๆๆๆ
นั่งเล่นในห้องสักพักพ่อกอฟก็เข้ามาคุยด้วย เค๊าชวนเราไปทานข้าวด้วยกัน กัวอะ...กัวมากมาย สักพักพอพ่อกอฟไป ความกัวเริ่มจะจางหาย แม่กอฟเข้ามาอีก แง๊ววว ช๊านอยากตาย !!!
เย็นนั้นเราไปทานอาหารกะครอบครัวกอฟ รุ้สึกเกร็งๆ ยังไงไม่รุ แต่ที่ลำบากใจที่สุดก็ตรงที่ไปกินโออิชิเนี่ยแหละ เพราะนู๋เกียดซูชิที่ซู้ดดด แค่เหนซูชิก็ขนลุกแล้ว ฮือๆ
ระหว่างที่กอฟทอดทิ้งให้เราอยู่บนโต๊ะก่าพ่อแม่กอฟ พ่อกอฟก็ถามเราเรื่องต่างๆ แล้วก็บอกว่า เค๊าไม่ว่าอะไรถ้าจะคบกัน แต่ให้ช่วยกันเรียน ^^'
เย็นวันนั้นพ่อกอฟก็ขับรถไปส่งแถวบ้านเรา ก่อนลงจากรถแม่กอฟก็บอกว่า ว่างๆ แวะมาเที่ยวที่บ้านอีกนะ ... ก็ดีเนอะ เหมือนจะผ่านไปด้วยดี ตอนกลางคืนออนเอ็มคุยกะกอฟ กอฟก็บอกว่าพ่อแม่ไม่ได้ว่าอาไร นั่นหมายความว่า เรา .. ต้อง .. เปน .. แฟน ... กอฟ >_<
To Be Continue...
